Ieder jaar houdt een groep Bugattisten, dat zijn de trotse bezitters van de legendarische automobile Bugatti, een pelgrimstocht naar Molsheim. Daar woonde en werkte Ettore Bugatti en daar ligt hij ook begraven. Showroom trok voor dit evenement in 1980 met de camera ook naar Molsheim. In een Citroën en niet in een Bugatti.

Daar ontmoetten we Jean Prick, zoon van een legendarische Nederlandse Bugattibezitter. Op de opmerking dat zijn hele leven beïnvloed is geweest door Bugatti's, barstte de heer Prick in snikken uit. Met zijn pet veegde hij de tranen uit zijn ogen en vertelde hij met gebroken stem dat hij altijd moest huilen als hij het woord Bugatti hoorde. "Mijn grote liefde gaat nu eenmaal uit naar Bugatti's. Daar doe ik alles voor en ik hoop later van mijn vader een echte Bugatti te krijgen."
De laatste zin perstte hij verstikt van tranen uit zijn keel. Even later vertelde hij dat hij door zijn vader "gediskwalificeerd" was omdat hij een keer tijdens een rally met een snelheid van 140 km per uur door een rood stoplicht was gereden. Hij had van zijn vader een klap voor z'n kop gekregen met de mededeling dat hij daarna nooit meer in een Bugatti mocht rijden.

Op de vraag wat hij er allemaal voor over zou hebben om een Bugatti te krijgen antwoordde Jean Prick tot onze verbijstering:
"Alles wat mogelijk is...Ik zou eventueel... dat mag je natuurlijk niet zeggen... misschien mijn vrouw wel willen verkopen voor een Bugatti". Jaren later hebben we Jean Prick nog eens ontmoet. Zijn vader was overleden en Jean had eindelijk één van zijn Bugatti's geerfd, maar hij was ondertussen wel van zijn vrouw gescheiden.