Geboren en wel op 24-11-1926 te Haarlem. Hoewel het gênant lang geleden geleden is, wordt die gebeurtenis toch maar even vermeld. Na moeizame jaren op de MULO werd een alleszins sierlijke eindexamenlijst verworven. Niet lang daarna brak de vrede uit. De nieuwe regering van het land meende een enorme daad te stellen met het zenden van een geducht aantal van haar mannelijke jongeren naar haar kolonie, het toenmalige Nedelandsch Indië. Benavente was één van hen en voor vier jaren de klos. Er zij hierbij nadrukkelijk gekanttekend dat dat niet vrijwillig was.

Vervelend was die diensttijd niet echt. Fred slaagde er zelfs voor zijn eindexamen HBS, en erin om het niet verder te brengen dan gemeen soldaat, en er nochtans een bekende Nederlander te worden. Al bleef die bekendheid beperkt tot Sumatra's Oostkust, de roem die hij er verwierf met zijn rol als Olivier, in het stuk Adriaan en Olivier, van Leonard Huizinga, was er niet minder om.

Na de diensttijd brak een periode aan van gedurig zoeken naar een goed emplooi.De beruchte twaalf ambachten en dertien ongelukken deden hem inzien dat het bedrijfsleven nu niet bepaald zat te springen om zijn nijverheid. Het werd hem ten langen leste duidelijk dat handel ook niet zijn sterkste zijde, en het enige wat hij met succes kon verkopen flauwekul was.

Bij de televisie kon dat talent met hard werken tot een beroep, een vak uitgroeien. Als lid en regisseur van het roemruchte team van Farce Majeure kwam de grote doorbraak. Hij kon zich uitleven als acteur, zanger, tekstschrijver, danser, stuntman, speciale effecten, knutselaar, décorbouwer, filmer, commentaarspreker; de volgorde is geheel wilkeurig. Zijn bronzen stemgeluid is nog steeds te horen in tekenfilms en op de DVD van Farce Majeure.

Nog steeds… want helaas is Fred op 2 december 2005 overleden. De nu nog drie levende leden van het Farce Majeure zullen hun grote, geestige, gulle vriend ernstig missen.