Op 15 september 1966 verscheen Farce Majeure voor het eerst op het scherm. Begonnen als een vrolijk amusementsprogramma groeide het in de loop der jaren naar de satire toe. De eerste satirische uiting was de grafrede die Alexander Pola schreef op de val van het kabinet Cals op 14 oktober 1966. Tien jaar later in april 1976 eindigde met de 150e uitzending de eerste periode Farce Majeure. Tussen 1983 en 1986 beleefde het programma nog een come-back.

Farce Majeure is vooral populair geworden door het lied 'Dat is uit het leven gegrepen' (Het Tweede Volkslied, noemde Kees van Kooten het).
De vijf heren trokken als straatzangers met 'de Kar' het land door en zongen het in straten en op pleinen. Honderden mensen zongen het refrein mee. Het werd een lied dat in het hele land op bruiloften en partijen gebruikt werd. De mensen maakten er hun eigen teksten op. Tot op de dag van vandaag komen er bij de NCRV aanvragen binnen voor de muziek. Hier vindt u de tekst en muziek van 'Dat is uit het leven gegrepen'.

Het publiek werd ook opgeroepen vragen te stellen (1974: 'Geacht Farce Forum, verwacht u dat het voetbal nog ruwer zal worden? Jazeker, het totoformulier wordt niet voor niets met kruisjes ingevuld!'). In de 99ste uitzending stond de Kar op het Binnenhof en schaarden bekende politici als Aantjes, Vonhoff, Andriessen en Bas de Gaay Fortman zich in de rij van vragenstellers.

Een hoogtepunt was de 50ste uitzending. Toen zongen de heren straatzangers 'Dat is uit het leven gegrepen' begeleid door het Concertgebouworkest onder leiding van Bernard Haitink!! Hier vindt u meer over deze speciale gebeurtenis.

In april 1973 werd op Nederland 1 het Eurovisiesongfestival uitgezonden. Farce Majeure zette daar op Nederland 2 het Alternatieve Songfestival tegenover met teksten die niet over de liefde maar over de toestand in het bewuste land zelf handelden (Als Ierse ogen lachen, loop dan gauw een straatje om, want als Ierse ogen lachen, ligt er heel dichtbij een bom…).

Liedjes waren doorgaans de sterkste onderdelen van het programma. Ze vielen op door de snelle montage. In feite waren het de eerste videoclips. De muziek van Harry Bannink was altijd doeltreffend en in het gehoor liggend. Een aantal hiervan kunt u via deze website beluisteren.

In 1975 bereikte Farce Majeure ten tijde van de oliecrisis de topdrie van de vaderlandse hitparade met het liedje Kiele kiele Koeweit. Het eerste exemplaar werd aangeboden aan de heer Rabbani, honorair-consul van Koeweit in Nederland. Dat leidde tot een diplomatiek relletje. De regering van Koeweit werd boos en de Nederlandse zaakgelastigde werd bij de sjeiks ontboden om de inhoud van het liedje te verklaren.

In 1969 zond de Nederlandse televise Farce Majeure hors concours in naar het Gouden Roosfestival. In Nederland stond Farce Majeure bekend als mild satirisch, maar diverse buitenlandse journalisten vonden enkele scènes veel te ver gaan.
(Er werd in dat jaar gekrakeeld over de vorm van de conferentietafel bij de Amerikaans-Vietnamese vredesonderhandelingen. Farce Majeure ontwierp een tafel die door hem in te klappen veranderde in een doodkist ).
Overigens werd het programma geprezen om zijn 'onimponeerbare Hollandse humor in hemdsmouwen'.

Farce Majeure was in de Nederlandse televisiehistorie het eerste kritische amusementsprogramma dat de straat opging en zich onder de mensen mengde. Dat was de basis van de jarenlange populariteit.